Tuesday, 1 July 2014

ေၾကာက္စရာ ခြ်တ္ေဆးမ်ား




မေန႔က အေမနဲ႕ ေစ်းထဲလိုက္သြားတယ္ ပရေဆးဆိုင္ တစ္ဆိုင္ေရွ႕မွာ ေမာလို႔ ၀င္နားေတာ့ အဲ့ လူႀကီးက စိတ္ညစ္ညစ္နဲ႕ ၿငီးတယ္။ သူ႔လက္ထဲမွာ အျဖဴမႈန္႔အနည္းငယ္ ထည့္ထားတဲ့ အိတ္ေလး။
ကၽြန္ေတာ္ဗ်ာ ဒီ ခြ်တ္ေဆးကို မေရာင္းခ်င္ေတာ့ဘူး တဲ့ ...
အေမက ေမးတယ္ ဘာျဖစ္လို႔လဲ ဆိုေတာ့ ေစ်းေရာင္းတဲ့ သူေတြက လာလာ၀ယ္တယ္တဲ့ ..
အစြန္းခၽြတ္ေဆးကို ဘာလုပ္လဲဆိုေတာ့ ..
(ပဲႀကီး၊ ပဲပင္ေပါက္၊ သစ္ေတာ္သီး၊ ပန္းသစ္ေတာ္၊ ပန္းသီး၊ မာလကာသီး) သူေျပာတာေတာ့ ေတာ္ေတာ္မ်ားတယ္ .. အဲ့ဒါေတြကို ဒီခၽြတ္ေဆးနဲ႕ ခၽြတ္လိုက္ရင္ ျဖဴေဖြးၿပီး မာတင္းသြားတယ္။ သစ္သီးေတြဆုိရင္ စားလုိက္ရင္ ၾကြတ္ရြေစပါတယ္။
အဲ့ေဆးကို တစ္ေန႔တည္း သုံး၊ေလးခါ ကိုင္ရင္ေတာင္ ယားၿပီး အကြက္ေတြ ျဖစ္လာတယ္တဲ့ ... စားရင္ေတာ့ စဥ္းစားသာၾကည့္ေပေတာ့။
အရမ္းကို ေၾကာက္စရာေကာင္းပါတယ္။ ေစ်းသည္ေတြ ၀ယ္လြန္းလို႔ မေရာင္းခ်င္ဘူးတဲ့ ..
အစားအေသာက္ေတြမွာ လူေတြမစားသင့္တဲ့ ခြ်တ္ေဆး၊ ဆုိးေဆးေတြကုိသုံးတာဟာ အရမ္းကုိ အႏၱရာယ္မ်ားပါတယ္ ...
ျမန္မာျပည္မွာ အျခားအစားအေသာက္ေတြထဲမွာလည္း ဘာေဆးေတြ ဘယ္လိုေတြ သံုးထားလဲ ဆိုတာ ေရာင္းခ်တဲ့သူေတြက လြဲျပီး စားသံုးသူေတြကေတာ့ မသိႏိုင္ပါဘူး။ ဒီတိုင္းသာဆို ျမန္မာျပည္ဟာ ေနလို့ေတာင္ မေကာင္းေတာ့ဘူး။ စီးပြါးေရး၊ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး ဘာမွကို စိတ္မခ်ရေတာ့ဘူး။
Credit to - (SLM)

က်န္းမာေရးသတင္းမ်ားႏွင့္ မွတ္သားဖြယ္ေကာင္းေသာ Post မ်ားကို တင္ေပးေနတဲ့ ဒီ Page ေလးကို Like လုပ္ထားနိုင္ၾကပါတယ္။
www.facebook.com/pages/ေကာင္းသန္႔-မအီတဲ့ဒံေပါက္/183769381716549

"ထင္ခ်င္သလို ထင္တဲ့စိတ္"



မိမိ မွာရယ္စရာေတြ မၾကာခဏေျပာတတ္တဲ႔ ဓမၼမိတ္ေဆြ တေယာက္ရွိပါတယ္။ သူေျပာဘူးတဲ႔ဇတ္လမ္း ေလးတခုကို ျပန္ၿပီး ေျပာျပ ခ်င္ပါတယ္။ ၾကားဖူးျပီးသားျဖစ္ခ်င္လည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။
တခါက စိတ္ေရာဂါကု ေဆးရံုတခုမွာ စိတ္ေရာဂါသည္ လူနာသံုးဦးကို စိတ္ကုဆရာဝန္ေတြက ေဆးကုသမႈ တစ္လေပးၿပီး တိုးတက္မႈ ရွိမရွိျပန္ၿပီး စစ္ေဆးၾကပါတယ္။

လူနာသံုးေယာက္က ဆရာဝန္ေတြေရွ႕မွာ ခံုကေလးေတြနဲ႔ ထိုင္ၿပီး ဆရာဝန္ေတြေမးတာကို ေျဖရပါတယ္။ ပထမဆံုးလူနာကို ဆရာဝန္က ေမးခြန္းတခု ေမးလိုက္ပါတယ္။
"သံုးသံုးလီ ဘယ္ေလာက္လဲ"

လူနာက ျပန္ေျဖပါတယ္ "ၾကာသာပေတးပါဆရာ"

အနည္းငယ္ စိတ္ပ်က္သြားတဲ႔ စိတ္ကုဆရာဝန္က ဒုတိယလူနာကို ဒီေမးခြန္းကိုပဲ ထပ္ေမးပါတယ္။
"သံုးသံုးလီ?" "၆၅၀ ပါဆရာ"

စိတ္ဓာတ္က်သြားတဲ႔ ဆရာဝန္ေတြဟာ တတိယေျမာက္ လူနာကိုစိတ္မပါ လက္မပါနဲ႔ ဝတၱရားေက် ဆက္ေမးလိုက္တဲ႔အခါ… "ကိုး ပါဆရာ"
ထခုန္မိမတတ္ ေပ်ာ္သြားၾကတဲ႔ ဆရာဝန္ေတြဟာ ဝမ္းသာ အားရနဲ႔ တတိယလူနာကို ဝိုင္းျပီး ဆက္ေမးၾကပါတယ္။
"ေတာ္လိုက္တာကြာ သံုးသံုးလီကိုးရေအာင္ မင္းဘယ္လို တြက္လိုက္တာလဲ"
"ဆရာကလဲ ဘာခက္တာ မွတ္လို႔။ ၾကာသာပေတးထဲက ၆၅၀ကို ႏႈတ္လိုက္ရင္ ကိုးရတာပဲေပါ႔။"
ဆရာဝန္ေတြ အကုန္ ပက္လက္လန္ကုန္ၾကပါတယ္။ လူနာေတြလည္း ေနာက္ထပ္တစ္လ ေဆးေတြေသာက္ျပီး ေနာက္တစ္ခါ သံုးသံုးလီကို ျပန္ေျဖၾကရအံုးမွပါပဲ။

အံ႔ၾသစရာေကာင္းတာတခုကေတာ႔ အဲဒီ စစ္ေဆးတဲ႔ စိတ္ကုဆရာဝန္ေတြကိုယ္တိုင္ သံုးသံုးလီ ကိုးဆိုတဲ႔ အေျဖမွန္ကို သိေပမဲ႔ သံုးသံုးလီ ကိုးရဖို႔ သံုးသံုးခါေပါင္းရတယ္ဆိုတဲ႔ တြက္နည္းကို မသိၾကပါဘူးတဲ႔။

သူေျပာတဲ႔ဇာတ္လမ္းက ဒီမွာတင္ၿပီးသြားေပမဲ႔ မိမိကေတာ႔ အေတြးေတြ ဆက္ေနမိပါတယ္။

မိမိတို႔ဘဝထဲမွာလည္း အဲဒီလိုပဲ။ ေမးခြန္းေပါင္း မ်ားစြာနဲ႔ ေလာကဓံက စာေမးပြဲေတြ စစ္တတ္ပါတယ္။ ေျဖခဲ႔ေပါင္းလည္း မ်ားလွပါၿပီ။ အဲဒီလိုေျဖၾကတဲ႔ေနရာမွာ ခုနက ဇာတ္လမ္းထဲက ပထမလူနာ ႏွစ္ေယာက္လို ထင္ခ်င္သလို ထင္ၿပီး ရမ္းေျဖခဲ႔တာလား။ တတိယလူနာလို ကံေကာင္းလို႔ အေျဖမွန္ေပမဲ႔ ထင္ခ်င္သလို ထင္ၿပီး ရမ္းတြက္ခဲ႔တာလား။ စိတ္ကုဆရာဝန္ေတြလို အေျဖေတာ႔ က်က္ထားလို႔ သိေပမဲ႔ တြက္နည္း မသိတာေကာ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးလား။
အာရံုေတြက စစ္ေနတဲ႔ စာေမးပြဲ အေသးေလးေတြမွာ မိမိအေနနဲ႔ ေအာင္တာမ်ားသလား။ က်တာမ်ားသလား ဆိုတာ ျပန္စီစစ္ႀကည္႔မိပါတယ္။ မိတ္ေဆြမ်ားကိုလည္း ကိုယ္႔ကိုယ္ကို စစ္ေဆးၾကည္႔ေစခ်င္ပါတယ္။ အမွတ္ေပးစည္းမ်ဥ္းကေတာ႔ ဆံုတဲ႔အာရံုေတြနဲ႔ ကုသိုလ္ျဖစ္ရင္ ေအာင္တယ္။ အကုသိုလ္ျဖစ္ရင္ က်တယ္။

ေလာကအက်ိဳး သာသနာအက်ိဳး ဟိုအက်ိဳး ဒီအက်ိဳးဆိုတဲ႔ ေခါင္းစဥ္ေတြ ေကာင္းတာနဲ႔ မဆိုင္ဘူးေနာ္။ ဓမၼသဘာဝေတြကေတာ႔ ဟိုဟာေၾကာင္႔ ဒီဟာေၾကာင္႔ဆိုတဲ႔ ဆင္ေျခေတြကိုလည္း ငဲ႕ေနမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘယ္ေခါင္းစဥ္ ေအာက္မွာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္လိုပဲ ဆင္ေျခေတြ ေပးေပး ကုသိုလ္ျဖစ္ရင္ ေအာင္မယ္။ အကုသိုလ္ျဖစ္ရင္ က်ပါတယ္။

တခ်ိဳ႕လူေတြဟာ ထင္ခ်င္သလို ထင္ၿပီး ရမ္းေျဖေနၾကပါတယ္။ တခ်ိဳ႕အေျဖသိေပမဲ႔ တြက္နည္း မသိပါဘူး။ စာေမးပြဲမွာေတာ႔ ႏွစ္မ်ိဳးလံုးက်မွာပါပဲ။ မိစၧာဒိဌိဆိုတဲ႔ ထင္ခ်င္သလိုထင္တတ္တဲ႔ စိတ္ဟာ မိမိတို႔ကို ဘဝထဲမွာ အခက္အခဲမ်ားစြာျဖစ္ေစ တတ္ပါတယ္။

တစ္ခုခု သိလိုက္ၾကားလိုက္တာနဲ႔ အက်င္႔ပါတဲ႔စိတ္က ထင္ခ်င္သလို ထင္လိုက္ပါတယ္။ ငါထင္တာ မလြဲဘူး ဆိုျပီး အဲဒီအထင္ကို အရင္းအႏွီးျပဳျပီး ကိုယ္႔ကိုယ္ကို အထင္ၾကီးလိုက္ ျပန္ပါတယ္။ အဲဒီကတဆင္႔ ကာယကံ ဝစီကံ မေနာကံအမွားအယြင္းေတြ ထပ္မံျပဳရင္း အကုသိုလ္ အေၾကြးေတြ တင္ေစပါတယ္။

ထင္ခ်င္သလို ထင္လိုက္တာ တစ္ခု မေတာ္တဆ မွန္သြားတယ္ ဆိုရင္ေတာင္ အဲဒီထင္ ခ်င္သလို ထင္တတ္တာကိုက မွားယြင္းမႈ တစ္ခုပါပဲ။ မိစၧာဒိ႒ိပါပဲ။ အမွန္ကို မသိလို႔သာ ထင္ခ်င္သလို ထင္ တတ္တဲ႔စိတ္ေတြ အားေကာင္းေနတာပါ။
အမွန္သိတဲ႔သူဟာ ကိေလသာနဲ႔ ထင္ခ်င္သလို မထင္ေတာ႔ပါဘူး။ မိစၧာဒိဌိဆိုတဲ႔ အျမင္မွားကို သမၼာဒိ႒ိဆိုတဲ႔ အျမင္မွန္နဲ႔ အစားထိုးႏိုင္ျပီ ျဖစ္တာမို႔ သူကေတာ႔ ဂုဏ္ထူးထြက္တဲ႔ ေက်ာင္းသားလို႔ ေျပာရမွာပါပဲ။
အခ်ိန္းအခ်က္မရွိတဲ႔ Final Exam: ကိုတစ္ေန႔ မဟုတ္ တစ္ေန႔ မိမိတို႔ ေသခ်ာေပါက္ ေျဖၾကရမွာပါ။ အဲဒီစာေမးပြဲကို မၾကာခင္ ေျဖရေတာ႔မဲ႔ မိမိကိုယ္ကို ေမးခြန္းေတြ မ်ားစြာ ျပန္ေမးေနမိပါတယ္။
စာေတြ ေလ႔က်င္႔ခန္းေတြ ေသခ်ာပိုင္ၿပီလား။ အေျဖေတြ သိတယ္ဆိုရင္လည္း တြက္နည္းပါ ေသခ်ာသိတာ ဟုတ္ရဲ႕လား။ ၾကားဘူးနားဝနဲ႔ ကိုယ္႔ကိုယ္ကို ထင္ခ်င္သလို ထင္ျပီး တကယ္ မဟုတ္ဘဲ အဟုတ္ ထင္ေနမယ္ ဆိုရင္ေတာ႔ စာေမးပြဲခန္းထဲေရာက္မွ ဒုကၡေရာက္ပါလိမ္႔မယ္။

သူမ်ားေတြ တပ္ေပးတဲ႔ဆိုင္းဘုတ္နဲ႔ သူမ်ားေတြ ေျပာတဲ႔ ခ်ီးမြမ္းစကားေတြနဲ႔ ေက်နပ္ေနမယ္ ဆိုရင္လည္း မဟုတ္လို႔ကေတာ႔ ကိုယ္သာ အရံႈးႀကီးရႈံးလို႔ နစ္နာရပါလိမ္႔မယ္။
ထင္ခ်င္သလို ထင္တတ္တဲ႔ အက်င္႔ေတြ အားေကာင္းၿပီး ရမ္းေျဖမယ္ ဆိုရင္ေတာ႔ ဒီစာေမးပြဲမွာ ေအာင္ဖို႔ မလြယ္ပါဘူး။

တသက္လံုး ကိေလသာအေၾကြး အကုသိုလ္ကံ အေၾကြးေတြ ျဖစ္ေစခဲ႔တဲ႔ ထင္ခ်င္သလို ထင္တတ္တဲ႔ ဒီစိတ္ဟာ ေနာက္ဆံုးစာေမးပြဲအထိ မိမိတို႔ကို လမ္းလြဲေရာက္ေအာင္၊ အမွားေတြ ေျဖေအာင္၊ ဘံုဌာနေတြ နိမ္႔က်ေအာင္ ပို႔ေဆာင္ ေပးေတာ႔မွာပါ။
ဒီေမးခြန္းေတြဟာ မိမိအပါအဝင္ ပုထုဇဥ္ အားလံုးနဲ႔ ဆိုင္တဲ႔ ေမးခြန္းေတြပါ။ ဒီFinal Exam ဟာ ညာလို႔ မရပါဘူး။ ဘက္မလိုက္ပါဘူး။ ျပန္လည္ေျဖဆိုခြင္႔ ဆိုတာလည္း တစ္ခါတေလ အခန္႔မသင္႔ရင္ ကမၻာနဲ႔ခ်ီၿပီး ၾကာသြားတတ္ပါတယ္။ ဒီစာေမးပြဲကို အနည္းဆံုးေတာ႔ ေအာင္မွတ္ရေအာင္ ေျဖေစခ်င္ပါတယ္။ ဂုဏ္ထူးလည္း ထြက္ေစခ်င္ ပါတယ္။
ထင္ခ်င္သလို ထင္တတ္တဲ႔ အက်င္႔ေတြနည္းပါးေအာင္ ေလ႔က်င္႔ဖို႔ကေတာ႔ ဘုရားရွင္ေဟာၾကား ထားတဲ႔ သီလ သမာဓိ ပညာ အက်င္႔ကို က်င္႔ဖို႔ပါပဲ။ မေကာင္းမႈေရွာင္ ေကာင္းမႈေဆာင္ ျဖဴေအာင္ စိတ္ကိုထားတဲ႔ အက်င္႔ေတြနဲ႔ အားထုတ္ေနဖို႔ပါပဲ။ မိမိစိတ္မွာမဂၢင္ ရွစ္ပါးနဲ႔ ျပည္႔စံုတဲ႔ အရည္အေသြးေတြ အားေကာင္းေအာင္ ေလ႔က်င္႔ေနဖို႔ ပါပဲ။

ဘဝထဲမွာ အပၸမာဒ-သတိနဲ႔ ဘုရားေဟာသလို ေနထိုင္ အသက္ရွင္သြားဖို႔ပါပဲ။
အဲဒီလိုသာ ဘဝထဲမွာ သတိနဲ႔ ေနတတ္သြားသူဟာ Final exam မွာ မေျဖတတ္မွာ မေျဖႏိုင္မွာကို ပူစရာေတာင္ မလိုေတာ႔ပါဘူး။

ဗုဒၶဘာသာဝင္ တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ဘုရားရွင္ရဲ႕ သာသနာနဲ႔လည္း ဆံုေတြခြင္႔ရေနပါတယ္။
တရားအားထုတ္လို႔ ရႏိုင္တဲ႔ ဥာဏ္ရည္ဥာဏ္ေသြးေတြနဲ႔လည္း ျပည္႔စံုေနပါတယ္။ အခုခ်ိန္အထိ က်န္းမာေရးကလည္း ေကာင္းမြန္ေနပါေသးတယ္။ တရားအစစ္အမွန္ေတြလည္း မကြယ္မေပ်ာက္္ ရွိေနပါေသးတယ္။ နည္းမွန္လမ္းမွန္နဲ႔ လမ္းျပႏိုင္တဲ႔ ဆရာေကာင္းေတြနဲ႔လည္း သင္ယူခြင္႔ရေနပါၿပီ။

အခုေလာက္ ေကာင္းတဲ႔ အခြင္႔အေရးမ်ိဳးေတြ ေနာင္ ဘယ္ေတာ႔မွ မရႏိုင္ေတာ႔ပါဘူး။ သီလ၊သမာဓိ၊ပညာအက်င္႔ေတြကို အခုလို စြမ္းႏိုင္တံုးမွာ အေျခခံကစၿပီး မွန္ကန္ ျပည္႔စံုစြာနဲ႔ စြဲစြဲၿမဲၿမဲ စိတ္ပါလက္ပါသာ ေလ႔က်င္႔ မယ္ဆိုရင္ ေအာင္ဖို႔အတြက္ ပူစရာမလိုသလို ဂုဏ္ထူးထြက္ဖို႔ အတြက္လည္း မခက္ေတာ႔ပါဘူး။ ဒီစကားဟာ ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္တိုင္ အာမခံထားတဲ႔ စကားမို႔ ထင္ခ်င္သလို ထင္တတ္တဲ႔ စိတ္ေတြ မရွိေအာင္ တရားေတာ္ကို ယံုၾကည္စြာ အားထုတ္ၾကဖို႔ အႀကံျပဳပါရေစ။
မိတ္ေဆြမ်ားကို ဘဝထဲမွာႀကိဳက္စရာ မႀကိဳက္စရာ လို႔ သတ္မွတ္ထားတဲ႔ အာရံုေတြနဲ႔ ရင္ဆိုင္ရတဲ႔အခါ၊ ဒါမွမဟုတ္ ေလာကဓံ အေကာင္းအဆိုးေတြနဲ႔ ႀကံဳေတြ႕ရတဲ႔အခါမွာ ဆံုသမ်ွနဲ႔ ကုသိုလ္ျဖစ္ေအာင္ ေနႏိုင္တဲ႔သူေတြ ျဖစ္ေစခ်င္ပါတယ္။ ထင္ခ်င္သလို ထင္တတ္တဲ႔ စိတ္ေတြကို ပယ္ႏိုင္္ၿပီး တြက္နည္းေကာ အေျဖပါသိတဲ႔ ျငိမ္းေအးတဲ႔ သူေတြ ျဖစ္ေစလိုပါတယ္။ အဲဒီေစတနာေတြကို အေၾကာင္းျပဳျပီး ဒီစာကို ေရးရပါတယ္။
ထင္ခ်င္သလို ထင္ေနသ၍ေတာ႔ အမွန္ကိုသိနိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။
အမွန္ကို မသိသ၍ ျငိမ္းေအးဖို႔ ဆိုတာလည္း မျဖစ္နိုင္ေတာ႔ပါဘူး။
တကယ္ေတာ႔ ကိေလသာနဲ႔ ထင္ခ်င္သလို မထင္ေလေလ အမွန္ကို သိေလေလ။
အမွန္ကို သိေလေလ ျငိမ္းေအးေလေလပါပဲ။
ေမတၱာျဖင္႔

ကိုယ္တိုင္ေဖ်ာ္ေသာက္ ေကာ္ဖီဆိုင္



ေရာင္းေပးသူ မရွိ၊ စားပြဲထိုး မရွိတဲ့ ကိုယ္တိုင္ေဖ်ာ္ ေကာ္ဖီဆိုင္
အေမရိကန္ႏိုင္ငံ၊ North Dakota ျပည္နယ္က Valley City မွာ The Vault လို႔ အမည္ရတဲ့ ေကာ္ဖီဆိုင္ေလး တစ္ခု ရွိပါတယ္။ သူ႔ရဲ႕ ထူးျခားခ်က္ကေတာ့ ေရာင္းေပးသူ မရွိ၊ စားပြဲထိုးလည္း မရွိျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီေတာ့ ေကာ္ဖီ ေသာက္ခ်င္သူမ်ားက ကိုယ္တိုင္ ေဖ်ာ္ရျပီး ေငြကိုလည္း ကိုယ္တိုင္ ရွင္းရပါတယ္။ ဒီအတြက္ အေၾကြေငြရွင္းမယ့္ သူေတြအတြက္ ေငြထည့္ပံုး၊ ခရက္ဒစ္ကဒ္ႏွင့္ ရွင္းမည့္ သူမ်ားအတြက္ စက္ တစ္လံုး ထားရွိေပးထား ပါတယ္။ ေကာ္ဖီကိုလည္း စက္နဲ႔ ကိုယ္တိုင္ေဖ်ာ္ျပီး ထည့္ရပါမယ္။
ေကာ္ဖီအျပင္ အျခားေသာ မုန္႔အခ်ိဳ႕လည္း ရပါေသးတယ္။ ျမိဳ႕ခံလင္မယား ႏွစ္ဦးမွ ဖြင့္ထားတဲ့ ဆိုင္ပါ။ လကုန္တဲ့ အခ်ိန္ ေငြစာရင္း ခ်ဳပ္လိုက္တဲ့ အခါမွာလည္း သာမန္ေကာ္ဖီဆိုင္ေလး တစ္ခုလို အျမတ္ပံုမွန္ ရွိေနတာကိုလည္း ေတြ႔ရ ပါတယ္။
ယင္းဟာ Valley ေဒသခံ ျပည္သူ မ်ားရဲ႕ ရိုးသာမွုကို ေဖာ္ျပျပီး အျခားေသာ လာေရာက္လည္ပတ္ သူမ်ားေတာင္မွ ေကာ္ဖီဆိုင္ကို လာထိုင္ေနၾကျပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ေကာ္ဖီဆိုင္ထဲမွာ စႏၵယားနဲ႔ အျခား ေတးဂီတ တူရိယာ၂ခုေလာက္ကိုလည္း တီးခတ္လိုသူ မ်ားအတြက္ ထားရွိေပးထားပါတယ္။ ျပီးေတာ့ စာအုပ္စင္နဲ႔ ဗီရိုမ်ားလည္း ထားရွိေပးထားျပီး လူတိုင္း ဖတ္ႏိုင္ပါတယ္။ တိတ္ဆိတ္ ျငိမ္သက္တဲ့ လမ္းေထာင့္ တစ္ေနရာမွာရွိျပီး လူအမ်ား ဝင္ေရာက္လို႔ ေကာ္ဖီေသာက္ အပန္းေျဖၾကေၾကာင္း သိရ ပါတယ္။

Ref; Metro
ေအာင္ခမ္း (ရိုးရာေလး)

စားေသာက္ဆိုင္ႏွင့္ ဘီလ္ဂိတ္

စားေသာက္ဆိုင္မွာ ဘီလ္ဂိတ္တစ္ေယာက္ အစားစားျပီး ေဘလ္ရွင္းတဲ့ အခါ စားပြဲထုိးကို မုန္႔ဖိုးအေနနဲ႔ ၅ ေဒၚလာေပးပါတယ္။
မုန္႔ဖုိး ၅ ေဒၚလာ ရရွိတဲ့ စားပြဲထိုး အေနနဲ႔ ထူးျခားတဲ့ ခံစားခ်က္တစ္ခုျဖစ္လာေၾကာင္း မ်က္ႏွာက ေဖာ္ျပေနေတာ့ ဘီလ္ဂိတ္က
"ဘာစိတ္အလိုမက် ျဖစ္တာလဲ" လို႔ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းပဲ ေမးလိုက္ပါတယ္။
စားပြဲထုိးက
" ဘာမွ မျဖစ္ပါဘူး ဆရာ။ ဆရာ့သား ဒီဆိုင္မွာလာစားရင္ အျမဲတမ္း မုန္႔ဖုိး ေဒၚလာ ၅၀၀ ေပးပါတယ္။ သူ႔အေဖ ကမၻာ့အခ်မ္းသာဆံုး ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္တဲ့ ဆရာက်ေတာ့ ဘာလို႔ ၅ ေဒၚလာပဲ ေပးတယ္ ဆုိတာကို စဥ္းစားေနမိတာပါ"
ဘီလ္ဂိတ္က ယခုလိုပဲ ခပ္ျပံဳးျပံဳးပဲ ေျဖလိုက္ပါတယ္။
"အင္း..။ သူက ကမၻာ့အခ်မ္းသာဆံုး ပုဂၢိဳလ္ရဲ ႔ သားေလ။ ကြ်န္ေတာ္ ကေတာ့ သစ္ခုတ္သမားရဲ ႔ သားမို႔လုိ႔ပါ"

(သင္ခန္းစာ - ဘဝ မေမ့ပါႏွင့္။ အတိတ္ျဖစ္ရပ္ႏွင့္ ကိစၥမ်ားက မိမိ၏ အေကာင္းဆံုး ဆရာ ျဖစ္သည္)

Ref: quotelove
ရိုးရာေလး အႏုပညာ

http://www.yoyarlay.com/international-news/usa/34209-billgate-and-restuarent

စာေမးေကာင္းတဲ့ အေမ



ဒီေန႕ကၽြန္ေတာ္ ရုပ္ျမင္သံၾကား ၾကည္႕ေနတုန္း အေမက စာအုပ္ကိုင္ ၀င္လာၿပီးေျပာတယ္ ‘‘ငါ႕ကို
ဒီစကားေလးေတြရဲ႕ အဓိပၸါယ္ ေျပာျပေပးစမ္းပါ။’’

အေမ။ ။ ဒီ ‘‘i don't know’’ ဆိုတာ ဘာအဓိပၸါယ္လဲ။
ကၽြန္ေတာ္။ ။ ‘‘ကၽြန္ေတာ္မသိဘူး။’’
အေမ။ ။ နင္႕ကို တကၠသိုလ္ထားတာ ၃၊ ၄ ႏွစ္ရွိေနၿပီ။ နင္ ဘာျဖစ္လို႕ ဘာမွကို မသိရတာလဲ။
ကၽြန္ေတာ္။ ။ မဟုတ္ဘူး။ ‘‘ကၽြန္ေတာ္မသိဘူး’’ ပါဆို။
အေမ။ ။ ဒါေတာင္ ၀န္မခံခ်င္ဘူး $@
%!#$^&%#$%@$%@#$%!^%^!^%$^#&..
(တခ်ီေဆာ္လိုက္တယ္...)

အေမ။ ။ နင္ ငါ႕ကို ဒါ ထပ္ၿပီးေျပာျပစမ္း။ ‘‘i know’’ ဆိုတာ ဘာအဓိပၸါယ္လဲ။ နင္ သိတယ္ မဟုတ္လား။ ေျပာျပစမ္း။
ကြန္ေတာ္။ ။ဟုတ္ကဲ႕။ ‘‘ကၽြန္ေတာ္ သိတယ္။’’
အေမ။ ။ သိရင္ျမန္ျမန္ေျပာေလ။
ကၽြန္ေတာ္။ ။ ‘‘ကြန္ေတာ္ သိတယ္’’ ဆိုေနမွ။
အေမ။ ။ နင္ ျပႆနာ ရွာေနတာလား။ ေစာေစာက အတီးခံရတာ နည္းတယ္ေပါ႕၊ ဟုတ္လား။
ကၽြန္ေတာ္။ ။‘‘ကြန္ေတာ္ သိပါတယ္’’ ဆိုေန။
အေမ။ ။သိရင္ေျပာေလ။ မတတ္တာကို တတ္ခ်င္ေယာင္ မေဆာင္နဲ႕။
&*$
%^@$#!%$@^%#*$^^^##$%
(တခ်ီထပ္ေဆာ္ပေလာ္တီးလိုက္တယ္...)

အေမ။ ။နင္ သတိၾကပ္ၾကပ္ ထားေနာ္။ ပိုက္ဆံေတြ ဒီေလာက္အကုန္ခံၿပီး တကၠသိုလ္ပို႕တာ၊
ၾကည္႕ပါဦး အခုဘာဆိုဘာမွ မသိဘူး။ ဒီေလာက္ နည္းနည္းေလး တတ္တာနဲ႕ မေအကို ဟိတ္ဟန္
လုပ္ခ်င္တယ္ေပါ႕။ နင္႕ကို ေနာက္ဆုံးတစ္ခု ထပ္ေမးမယ္။ ငါ႕ကို ေကာင္းေကာင္း ရွင္းျပ။
မေျပာႏိုင္လို႕ကေတာ႕ နင္႕ကို ထပ္ေဆာ္မယ္။ ငါ႕ကို ဒါ ဘာသာျပန္ျပစမ္း။ ‘‘i know, but i don't
want to tell you’’ ဆိုတာ ဘာအဓိပၸါယ္လဲ။

ကၽြန္ေတာ္ မူးလဲသြားတယ္။ ေခါင္းအုန္းယူၿပီး ကိုယ္႕ေခါင္းကို အခ်က္ ၃၀ ရုိက္တယ္။ နံရံကို ေခါင္းနဲ႕ အခ်က္ ၄၀ ေျပးေဆာင္႕တယ္။ ကိုယ္႕ပါးကို လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႕ အခ်က္ ၅၀ ေလာက္ အျပန္အလွန္ ရုိက္တယ္။ ေျခေထာက္နဲ႕ စားပြဲေစာင္းကို အခ်က္ ၆၀ ကန္တယ္။ ေသြးေတြအသားေတြ ထူပူလာေတာ႕ အေမ႕ကို ေမးလိုက္တယ္။ ကဲ ေက်နပ္ပလား။
အဲဒီလဲက်ေရာ သူက ထပ္ေမးျပန္တယ္။
‘‘သားရယ္၊ i'm very annoyant, don't trouble me ဆိုတာ ဘာ အဓိပၸါယ္လဲကြယ္။’’
ကၽြန္ေတာ္။ ။‘‘ကၽြန္ေတာ္ ေဒါသထြက္ေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ္႕ကို လာမ႐ႈပ္နဲ႕။’’
အေမ။ ။‘‘အရိုက္ခံခ်င္တယ္ေပါ႕။ မေအကို ဒီလို ေျပာရလားဟဲ႕’’ (အဲဒါနဲ႕ ထပ္အေဆာ္ ခံလိုက္ရတယ္။)

အေမ။ ။ ‘‘i hear nothing, repeat ဆိုတာ ဘာအဓိပၸါယ္လဲ’’။
ကၽြန္ေတာ္။ ။ ‘‘ကၽြန္ေတာ္ဘာမ ွမၾကားရဘူး။ ျပန္ေျပာ။’’
အေမ။ ။ ‘‘i hear nothing, repeat.’’
ကၽြန္ေတာ္။ ။ ‘‘ကၽြန္ေတာ္ဘာမ ွမၾကားရဘူး။ ျပန္ေျပာ။’’
(ေနာက္ဆံုး ထပ္အေဆာ္ခံရျပန္ေရာ။)

အေမ။ ။ ‘‘what do you say ဆိုတာကိုေရာ ဘယ္လို ရွင္းျပလို႕ရလဲ။’’
ကၽြန္ေတာ္။ ။ ‘‘ဘာေျပာတာလဲ’’ (တခါထပ္ အေဆာ္ခံရျပန္တယ္။)
အေမ။ ။ ‘‘look up in the dictionary ဆိုတာ ဘာအဓိပၸါယ္လဲ။’’
ကၽြန္ေတာ္။ ။ ‘‘အဘိဓါန္မွာရွာ။’’
အေမ။ ။‘‘အဘိဓါန္မွာ ရွာတတ္မွေတာ႕ ငါကနင္႕ကို ဘာျဖစ္လို႕ေမးေနေတာ႕မွာလဲ။’’
(ထပ္အေဆာ္ခံရ.)

အေမ။ ။ ‘‘you had better asked somebody ဆိုတာကိုေရာ ဘယ္လို ဘာသာျပန္မလဲ။’’
ကၽြန္ေတာ္။ ။ ‘‘တျခားလူကို ေမးတာ ပိုေကာင္းမယ္။’’
အေမ။ ။ ‘‘နင္က ငါ႕သားဟဲ႕။ ငါ တျခားလူေမးၿပီး ဘာလုပ္ရမွာလဲ။ အရိုက္ခံခ်င္ေနျပန္ၿပီ။’’
ကၽြန္ေတာ္။ ။ ‘‘အမေလး၊ ဘုရားသခင္ ကယ္ေတာ္မူပါ။’’
အေမ။ ။ ‘‘မေအကို ျပႆနာရွာတဲ႕ေကာင္ ဘုရားသခင္လဲ နင္႕ကို မကယ္ႏိုင္ဘူး။’’
(ထပ္ေဆာ္ခံရ...)

အေမ။ ။‘‘ငါထပ္ေမးမယ္။ use your head, then think it over ဆိုတာေရာ ဘာအဓိပၸါယ္လဲ။’’
ကၽြန္ေတာ္။ ။ ‘‘ေခါင္းေလး ဘာေလးသံုး။ ၿပီးရင္ ေသခ်ာထပ္စဥ္းစား။’’

အေမ။ ။ ‘‘အေကာင္စုတ္၊ ငါ႕ကိုမ်ား ျပန္ေျပာရတယ္လို႔’’ (တဆက္ထဲ လက္ပါေတာ့မယ့္ ဟန္ျပင္)
ကၽြန္ေတာ္။ ။ ‘‘ေလာကမွာ အေမသာ အေကာင္းဆံုးဆိုတဲ႕ အဓိပၸါယ္ပါ။’’(အျမန္ေျဖလိုက္ရတယ္။)
အေမ။ ။‘‘အင္း၊ ဒါမွ ဟုတ္တုတ္တုတ္ရွိေသးတယ္။ ခဏေနက်ရင္ အေမစားစရာေကာင္းေကာင္းေလး
လုပ္ေပးမယ္။ မနက္ျဖန္က်မွ ထပ္ေမးေတာ႕မယ္။’’